Bağzen beynimizde öyle fırtınalar kopuyor ki kalbimizin sesini duymuyoruz...kırıp döküyoruz herşeyi ama o fırtınanın içinden bir fikir demiyor ki onu kırıyorsun işte onu kalbimiz diyor ama duymak mümkün değil. Konturollü davranmak kendimize hakim olmak için aklımıza da kalbimize de rol vermek lazım hayatımızda ve ikisini birbirine karıştırmamak lazım neme lazım o karışıklılığın ortasında bide aşık olursun işte aşk girince işin içine o zaman %60 aklımız %40 kalbimiz devreye girmeli çünkü kalp ağır basarsa içinde çıkılmıycak bir hale gireriz ve çıkmanın yolunuda bulsak yaralanmış bir şekilde çıkarız... İşte böyle olursa gelceğe yeni açılacak kapılara ürkek bakarız bunu kimse yaşamak istemez değilmi...? Hayat kurallarla dolu ama bu kuralları aşabilen tek şey var oda aşk kalbimizle aşıyoruz kuralları ama frenlememiz gerektiği yerde aklımız giriyor devreye bu iki şeyi birbirine karıştırmamak için beynimizdeki fırtınaları konturol etmekle başlamalıyız...